انساني خلاق به جهان پا مي گذارد وبه زيبايي جهان مي افزايد

 

      ترانه اي اينجا


     نقاشي ديگري انجا


     او با وجود خود رقص جهان را موزون تر ميسازد 

   

     لذت را افزون                  


    عشق را ژرفتر و


    مكاشفه را نيكو تر پيش ميبرد


    و انگاه كه اين جهان را ترك ميگويد


    جهاني زيبا تر ازخود بجاي نهاده است

 

    افريننده باش 


    اينكه اكنون چه ميكني مهم نيست


    از بسياري كارها گريزي نيست

 

   اماهر كاري را با افرينندگي با دل و جان پيش ببر.


    ان گاه کار تو خود نيايش خواهد بود.